close
تبلیغات در اینترنت

زندگی نامه کامل امام هادی علیه السلام

زندگی نامه کامل امام هادی علیه السلام

زندگی نامه کامل امام هادی علیه السلام

خلاصه ای از زندگی امام دهم حضرت امام علی النقی (ع)

 

نام: علی

نام مادر: سمانه

شهرت: نقی، هادی

کنیه: ابوالحسن سوم

محل تولد: مدینه منوره

زمان تولد: 15 ذیحجه سال213 هجری قمری

زمان شهادت: در شهر سامرا توسط معتز خلیفه عباسی در 41 سالگی

زیارتگاه امام: شهر سامرا در عراق کنونی

دوازده سال دوران امامت قبل از خلافت متوکل

چهارده سال همزمان با خلافت ستمکارانه متوکل عباسی

فرزندان آن حضرت: 5 فرزند، 4 پسر و یک دختر

دو پند از امام علی النقی (ع)

- کسی که به تو امید بسته ناامیدش مگردان که مورد غصب خداوند قرار خواهی گرفت.

- با مردم پسندیده و مودب سخن بگویید که تا جواب محترمانه بشنوید.

 

 

 

 

-----------------------------------------------------------------------------------

 

زندگینامه امام علی النقی(ع)

نام: على بن محمد.

القاب: نقى، هادى، نجیب، مرتضى، عالم، فقیه، ناصح، امین، مؤتمن، طیّب، فتّاح ومتوکل.

واژه «متوکل» لقب «متوکل على اللَّه»، خلیفه عباسى نیز بود که در عصر امام‏هادى(ع) مى‏زیست. به همین دلیل، امام هادى(ع) این لقب را براى خویش نمى‏پسندید وبه اصحابش دستور مى‏داد که از به‏کاربردن آن اعراض کنند.

کنیه: ابوالحسن.

چون کنیه امام موسى کاظم(ع) وامام رضا(ع) نیز ابوالحسن بود، به امام هادى(ع) ابوالحسن ثالث گفته مى‏شود.

منصب: معصوم دوازدهم و امام دهم شیعیان.

نسب پدرى: ابوجعفر، محمد بن على بن موسى بن جعفر بن محمد بن على بن حسین بن على بن ابى‏طالب(ع).

نام مادر: سمانه مغربیه که کنیه وى ام الفضل بود.

امام هادى(ع) در شأن مادرش فرمود:

مادرم به حق من عارف و از اهل بهشت است. شیطان سرکش به او نزدیک نمى‏شود و مکر جباران به وى نمى‏رسد. او در پناه خدایى است که نمى‏خوابد و مادران صدیقان و صالحان را به خود وا نمى‏گذارد.

تاریخ ولادت: نیمه ذى حجه سال ۲۱۲ هجرى.

برخى مورخان تولد آن حضرت را دوم یا پنجم رجب همین سال و برخى دیگر رجب سال ۲۱۴ دانسته‏اند. یکى از ادله‏اى که زمان تولد آن حضرت را ماه رجب مى‏داند، دعاى ناحیه مقدسه است:

«اللّهُمَّ اِنّی أسئلکَ بالمَولوُدَینِ فی رَجبٍ، مُحمّدِ بنِ عَلیٍ الثّانی وَابنه علیّ بنِ محمّدٍ المُنتَجب».(۱)

محل تولد: «صُریا» در حوالى شهر مدینه، در سرزمین حجاز (عربستان سعودى کنونى). صریا قریه‏اى بود که امام موسى بن جعفر(ع) آن را بنا نهاد و سال هاى طولانى، موطن اولاد و احفاد آن حضرت بود. فاصله آن با مدینه حدود سه میل است.

مدت امامت: از ذى قعده سال ۲۲۰ هجرى تا رجب ۲۵۴ هجرى، به مدت ۳۳سال. زمانى که آن حضرت به امامت رسید، هشت سال و پنج ماه بیشتر نداشت.

تاریخ و سبب شهادت: سوم ماه رجب (و به قولى ۲۵ جمادى الاخر) سال ۲۵۴ هجرى، به وسیله زهرى که معتمد عباسى، برادر معتز (خلیفه وقت) به آن حضرت خورانید. سن آن حضرت در هنگام شهادت، ۴۰ یا ۴۲ سال بود.

محل دفن: سامرا، که در سابق به آن «سرّ مَن رَأى‏» گفته مى‏شد (درکشور عراق کنونى).

همسر: حدیث (یا سلیل) که به او جده مى‏گفتند.

فرزندان: ۱٫ ابا محمد حسن عسکرى(ع). ۲٫ حسین. ۳٫ محمد. ۴٫ جعفر(معروف به جعفر کذّاب). ۵٫ علیّه یا عایشه.

اصحاب:
۱٫ على بن مهزیار اهوازى.
۲٫ خیران خادم.
۳٫ ابوهاشم داود بن قاسم جعفرى.
۴٫ عبدالعظیم بن عبداللَّه حسنى.
۵٫ على بن جعفر همیناوى(همانى).
۶٫ ابن سکیت بن یعقوب اهوازى.
۷٫ احمد بن اسحاق اشعرى.
۸٫ ابراهیم بن مهزیار اهوازى.
۹٫ ایوب بن نوح.
۱۰٫ ابو على حسن بن راشد.

تعداد اصحاب و یاران امام هادى(ع) بیش از این است و در برخى منابع، نام نزدیک به دویست نفر از آنان ذکر شده است.

زمامداران معاصر:
۱٫ مأمون عباسى (۱۹۶ – ۲۱۸ق.).
۲٫ معتصم عباسى (۲۱۸ – ۲۲۷ق.).
۳٫ واثق عباسى (۲۲۷ – ۲۳۲ق.).
۴٫ متوکل عباسى (۲۳۲ – ۲۴۷ق.).
۵٫ منتصر عباسى (۲۴۷ – ۲۴۸ق.).
۶٫ مستعین عباسى (۲۴۸ – ۲۵۲ق.).
۷٫ معتز عباسى (۲۵۲ – ۲۵۵ق.).

خلفاى نامبرده، که همگى از سلسله بنى عباس هستند، در غصب خلافت و نادیده گرفتن حقوق امام معصوم(ع) متفق و هم رأى بودند؛ اما از میان آنان، متوکل عباسى جنایات و جسارت‏هاى فراوانى در مورد امام معصوم(ع) روا داشته است و دشمنى‏هاى وى به اهل بیت(ع) زبانزد است.

رویدادهاى مهم:

۱٫ از دست دادن پدرش، امام جواد(ع)، در سن هشت سالگى.

۲٫ سعایت بریحه عباسى، امام جماعت حرمین، عبداللَّه بن محمد، والىِ مدینه و جماعتى دیگر، از امام هادى(ع) نزد متوکل عباسى و خشم گرفتن وى بر امام(ع).

۳۲٫ نامه امام هادى(ع) به متوکل عباسى درباره اذیت و آزار والى مدینه به آن حضرت.

۴٫ عزل محمد بن عبداللَّه از حکومت مدینه به خاطر بد رفتارى با امام هادى(ع) و نصب محمد بن فضل به جاى وى توسط متوکل عباسى، و دستور خلیفه مبنى بر اکرام و اعزاز امام(ع).

۵٫ تبعید امام هادى(ع) از مدینه به سامرا به دستور متوکل عباسى و رفتار نیکوى او با آن حضرت در آغاز اقامت امام(ع) در سامرا، به سال ۲۴۳ هجرى.

لازم به یادآورى است که شهر سامرا در سال ۲۲۰ هجرى به دستور معتصم عباسى بناگردید و از آن زمان، پایتخت عباسیان به شمار مى‏آمد.

۶٫ بد رفتارىِ تدریجىِ متوکل عباسى و آزارهاى جسمى و روحى او به امام(ع).

۷٫ عداوت متوکل عباسى با اهل بیت(ع) در تخریب بارگاه ابا عبداللَّه الحسین(ع) و مشاهد مشرفه اهل بیت(ع) و خانه‏هاى اطراف آنها و جارى کردن آب بر روى قبر امام حسین(ع) وکشت نمودن بر روى آن.

۸٫ سختگیرىِ والیان مدینه و مکه با آل ابى‏طالب و علویان، به دستور متوکل عباسى.

۹٫ کودتاى منتصر، علیه پدرش، متوکل، در سال ۲۴۷ هجرى و خشنودى علویان از موفقیت منتصر.

این واقعه مهم، پس از یک‏سال و چند ماه از اقامت اجبارىِ امام(ع) در سامرا اتفاق افتاد.

۱۰٫ مسموم و شهید شدن امام هادى(ع) در تبعید گاهش(سامرا)، به دستور معتمد عباسى، برادر معتز، خلیفه وقت.

 

موضوع :

بازدید: 0

تاریخ : سه شنبه 21 ارديبهشت 1395

نویسنده : admin

  • نظرات و گفتگوی این پست